Urong Sulong

Kung hihintin bang maging katotohanan,

ang mga salitang minsan mong nasambit,

masasagot kaya ang ‘sang kahilingang,

guhit s’ating pagitan ay ‘yong matawid?

‘Pagkat kay tagal kung panaho’y lumipas,

habang ako ay nasa mundong kwadrado;

hinihintay kung ika’y makaaalpas,

at tayo muli’y magkatagpo sa dulo.

Kalabisan ba kung sa iyo ay hihingin,

patunayan sa ’kin noon mong sinabi,

na walang hadlang na sa ‘yo ay pipigil,

na tayo’y lumigayang tulad ng dati?

Kung ako ay maghihintay pa, ang tanong:

ikaw kaya ay uurong o susulong?

One Way Trip sa Time Machine

Kung sasakay ako sa isang time machine,

yayakagin kitang sumama sa akin.

Humayo tayo’t sabay nating silipin,

kabataang tila nawaglit na natin.

Tara’t maghabulan sa lumang pasilyo,

na para bang tayo ay di na natuto.

Iwan muna natin itong mga libro;

maglaro muna tayo, tena’t tumakbo.

Bilhin natin, lobo do’n sa may simbahan,

mamakyaw ng ice candy sa may tindahan.

Mga seesaw at swing; sa may palaruan,

halina’t doon ay magtagu-taguan.

Libutin pa’ng mga kalye ng kahapon,

at eskinitang niluma ng panahon,

kung saan nasasamyo pa’ng alimuom,

ng paminsang hapis na niluha noon.

At ‘pag pagod na tayo, sa may akasya,

doon ay tugtugin mo ang ‘yong gitara.

At sa bawat himig, sa bawat pagtipa,

ay balikan kay ilap na alaala.

At kapag sumapit na’ng kinagabihan,

matulog tayo sa ilalim ng buwan.

Di bale nang abutan tayo ng ulan,

sumilong na lang tayo sa panagimpan.